Ανάγκη για προστασία, ανάγκη για φόβο.
Τι μεγάλη προδοσία!
Όλοι είχαμε πιστέψει ότι δεν υπάρχει Θεός
και τώρα έρχεσαι και λες
"είναι στον άνθρωπο!"
Καταραμένα γονίδα...
Και πως να ξαναχτίσω τη ζωή μου απ' την αρχή
Θαρρώ πως άλλαξα λίγο μετά τα πέντε
σαν ένιωσα πόσο διαφορετική είναι η ζωή
απ' της μάνας την αγκαλιά
Υπάρχει λοιπόν Θεός;
Καταραμένη επιστήμη
Κάποτε τα χρονικά θα γράψουν
δύσκολη εποχή γι' αυτούς που σκέφτονταν
- Είμαστε τόσοι πολλοί, είμαστε τόσοι πολλοί!
- Αλίμονο!
Ξαναγυρνώ στον τρίτο αιώνα.
Το άλογό μου για την πίστη
Άλογο το βασίλειο κι ο θάνατος λογικός
Βασίλειο και θάνατος κονταροχτυπιούνται
Έχω παρέα ένα τσούρμο κι ακολουθώ
Απέναντι πολεμούν κι εγώ μυρίζω στις στάχτες τη νέα ζωή.
Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2007
Ο Θεάνθρωπος της Ορλεάνης
Τέσσερα ερωτήματα αρκούν να καταδικάσουν τον Ποιητή.
Χώμα, νερό, γη κι ουρανός.
- Εις τον αιώνα των αιώνων...
"Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός", φωνάζουν οι Ταλιμπάν
Το σύνορο του Ατλαντικού
έχει γίνει των καιρών μας η δική μας Μεσοποταμία.
Σουνίτης για Σιίτης ήταν ο πεθερός σου;
Σκύλος που τον κυνηγούσαν πέτρινα δόγματα.
Δραπέτης με φωτοστέφανο.
Φονιάς Εσταυρωμένος.
Βρήκε τη δική του Μεδίνα στις αποβάθρες της Ορλεάνης.
Και το γένος του πουλώντας καπνό κι αλκοόλ αρχίνισε.
Για να μεθούν οι πιστοί σε ωκεανούς ευαγγελίων
πνίγοντας της παλιάς πατρίδας του φόβους
σε προσευχές και γονυκλισίες.
Ήρθε γυμνός και φεύγει εν δόξα.
Χώμα, νερό, γη κι ουρανός,
ευαγγελίζουν το Γένος.
Αλίμονο στον Ποιητή που σαν πεθάνουν οι πιστοί
μένει αυτός τελευταίος
να υμνήσει τον Θεό μέσα στον Άνθρωπο.
Αυτός μόνο ξέρει πως το πέμπτο ερώτημα
είναι στ' αλήθεια ένα ψέμα.
- Παρέμεινε παιδί της ερήμου κι όχι πεμπτουσία στο υπερπέραν.
Εις τον Αιώνα των Αιώνων εποίησε ύπουλα και σοφά
και στα ποτάμια της Ορλεάνης έφερε τους ανέμους του Ευφράτη.
Χώμα, νερό, γη κι ουρανός.
- Εις τον αιώνα των αιώνων...
"Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός", φωνάζουν οι Ταλιμπάν
Το σύνορο του Ατλαντικού
έχει γίνει των καιρών μας η δική μας Μεσοποταμία.
Σουνίτης για Σιίτης ήταν ο πεθερός σου;
Σκύλος που τον κυνηγούσαν πέτρινα δόγματα.
Δραπέτης με φωτοστέφανο.
Φονιάς Εσταυρωμένος.
Βρήκε τη δική του Μεδίνα στις αποβάθρες της Ορλεάνης.
Και το γένος του πουλώντας καπνό κι αλκοόλ αρχίνισε.
Για να μεθούν οι πιστοί σε ωκεανούς ευαγγελίων
πνίγοντας της παλιάς πατρίδας του φόβους
σε προσευχές και γονυκλισίες.
Ήρθε γυμνός και φεύγει εν δόξα.
Χώμα, νερό, γη κι ουρανός,
ευαγγελίζουν το Γένος.
Αλίμονο στον Ποιητή που σαν πεθάνουν οι πιστοί
μένει αυτός τελευταίος
να υμνήσει τον Θεό μέσα στον Άνθρωπο.
Αυτός μόνο ξέρει πως το πέμπτο ερώτημα
είναι στ' αλήθεια ένα ψέμα.
- Παρέμεινε παιδί της ερήμου κι όχι πεμπτουσία στο υπερπέραν.
Εις τον Αιώνα των Αιώνων εποίησε ύπουλα και σοφά
και στα ποτάμια της Ορλεάνης έφερε τους ανέμους του Ευφράτη.
Ιούλιος 2007
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)