Δευτέρα 7 Απριλίου 2008

Η νέα ερωμένη του βασιλιά


"Ω, καιροί, ω ήθη!" Με τα βλέμματα ενός ολόκληρου κόσμου στραμμένα πάνω τους, η -γυναίκα του Προέδρου- Κάρλα Μπρούνι ,αποδεικνύει τη σημασία του να είσαι ο -Γάλλος Πρόεδρος- Νικολά Σαρκοζύ.


Η 14η Νοεμβρίου ήταν μια μέρα εκπλήξεων για τους κοσμικούς κύκλους των Παρισίων. Στο προάστιο Marnes-la-Coquette, κανείς απ’ τους παρευρισκόμενους στο πάρτι του Ζακ Σεγκελά δεν φανταζόταν την εξέλιξη της βραδιάς. Οι καιροί που ο γηραιός οικοδεσπότης και πασίγνωστος διαφημιστής είχε λόγο στις δημόσιες σχέσεις όλων των Γάλλων Προέδρων απ’ τον Μιτεράν και μετά είχαν παρέλθει. Η Γαλλία είχε περάσει πλέον στην εποχή του Super Sarko, ενός 52άχρονου Προέδρου για τον οποίο έχει από καιρό φανεί πως βλέπει τη Γαλλική Δημοκρατία περισσότερο ως καλοβαλμένη ερωμένη, παρά ως γυμνόστηθη επαναστάτρια.

Ο Πρόεδρος περνούσε το κατώφλι της βίλας του Σεγκελά όταν αντίκρισε την Κάρλα Μπρούνι. Ο μύθος θέλει την Κάρλα, πρώην μοντέλο και νυν τραγουδοποιός, να παίζει κιθάρα τη στιγμή ακριβώς που καταφτάνει στο πάρτι ο Νικολά Σαρκοζί. Δεν ξέρουμε αν ο φιλοαμερικανός Γάλλος Πρόεδρος είναι φαν της φολκ ποπ μουσικής – που αρέσει στην Κάρλα, όχι όμως και στους κριτικούς της. Απέχοντας πολύ απ’ το να θυμίζει το «Πριν το Ξημέρωμα», η συνάντησή τους, έστω και υπό τους ήχους γλυκερών μελωδιών, έγινε σε ένα επιβλητικό σαλόνι με όλα τα τυπικά της γαλλικής αριστοκρατίας. Οι συστάσεις δεν θα μπορούσαν, φυσικά, να λείψουν. Όμως, ακόμα και σ’ αυτό, τα ήθη της προεδρίας είχαν αλλάξει. Η Κάρλα άφησε την κιθάρα στο πλάι και οι δυο τους κουβέντιαζαν συνέχεια, ενώ στο τέλος έφυγαν μαζί, κάτι που δεν παρέμεινε ασχολίαστο, αφού ο Super Sarko δεν έκανε τίποτα για να κρύψει τη διάθεσή του απέναντι στην Ιταλίδα καλλονή.

Ο επόμενος μήνας τούς έφερε ακόμα πιο κοντά. Κι αν πιστέψουμε τα έντυπα που ήθελαν τον Γάλλο Πρόεδρο να ακυρώνει το δείπνο του με τον Μουαμάρ Καντάφι για να βρεθεί μαζί της, τότε σίγουρα εκείνες οι κουβέντες στο Marnes-la-Coquette δεν αφορούσαν πολιτική ή τέχνη. Στα μέσα Δεκεμβρίου, οι δυο τους αποτόλμησαν και την πρώτη κοινή δημόσια εμφάνιση στη Eurodisney, με τον 6άχρονο γιο της Μπρούνι και τη μητέρα της. Η αδερφή της, Βαλέρια, θα ισχυριστεί στα περισσότερα έντυπα, που προστρέχουν για δηλώσεις τού ασυνήθιστου αυτού προεδρικού περιβάλλοντος, πως «η Κάρλα είναι απόλυτα ερωτευμένη», προσθέτοντας με νόημα: «Όταν η αδερφή μου θέλει κάποιον, τον παίρνει. Ακόμα και τώρα που είναι σχεδόν 40, ερωτεύεται σαν 16άχρονη!».

ΑΥΤΟΣ, ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

Αν κανείς είχε την πολυτέλεια να παρακολουθεί τη ζωή της Κάρλα Μπρούνι όλα αυτά τα χρόνια, είναι κάτι που θα ξέρει ήδη. Η ομορφιά της πάντα γοήτευε τα media. Οι ερωτικές της κατακτήσεις περισσότερο. Στη Γαλλία, καταγράφονται τα ονόματα του δικηγόρου Άρνο Κλάρσφελντ, των ηθοποιών Βίνσεντ Πέρεζ και Σαρλ Μπέρλινγκ, καθώς και αυτό του πρώην Σοσιαλιστή πρωθυπουργού Λοράν Φαμπιούς. Εκτός Γαλλίας, μπορεί κανείς να αναφέρει τα ονόματα των Μικ Τζάγκερ, Έρικ Κλάπτον, Ντόναλντ Τραμπ και Κέβιν Κόστνερ. Για κάποιες απ’ αυτές τις σχέσεις, η Κάρλα πήρε το προσωνύμιο «αντροχωρίστρα» – και όχι άδικα, όπως θα έλεγε η κυρία Τζάγκερ. Κάποιες άλλες σχέσεις της –επαγγελματικές αυτή τη φορά– την έκαναν ένα απ’ τα είκοσι πιο καλοπληρωμένα μοντέλα της δεκαετίας του ’90, με αποδοχές που έφτασαν να αγγίζουν τα 7,5 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Στο λεύκωμα της ζωής της, έχουν αφήσει την υπογραφή τους οι κορυφαίοι της μόδας. Οι Christian Dior, Paco Rabanne, Sonia Rykiel, Christian Lacroix, Karl Lagerfeld, John Galliani, Yves Saint-Laurent, Chanel, Versace έχουν ντύσει την ωραία Ιταλίδα με εικόνες και υποσχέσεις που το βλέμμα ενός εγωκεντρικού Προέδρου θα απολάμβανε με κατακτητική διάθεση, όπως σε κάποια εποχή παλιότερα ο Καίσαρας την Κλεοπάτρα.

Η σημειολογία εδώ είναι εκπληκτική. Ανήμερα Χριστουγέννων, ένα κονβόι από θωρακισμένα αυτοκίνητα της αιγυπτιακής Προεδρίας κατευθυνόταν προς το φημισμένο ξενοδοχείο «Winter Palace», στην ανατολική πλευρά του Νείλου, στο Λούξορ. Σαρκοζί και Μπρούνι, με γυαλιά ηλίου και casual ρούχα, εγκαινίαζαν το ρόλο του προεδρικού ζεύγους μακριά απ’ τη Γαλλία. Ακολουθούσε η επίσημη επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου στον Αιγύπτιο ομόλογό του. Όλοι αναρωτήθηκαν αν η καινούργια πρώτη κυρία της Γαλλίας θα ήταν η 39χρονη Μπρούνι. Στην πολιτική, οι απρόσμενοι έρωτες νομιμοποιούνται έξω απ’ το σπίτι και μακριά απ’ τους συγγενείς. Είναι κι αυτό πολιτική, όπως και να ’χει.

Όμως, η ματαιοδοξία καθρεφτίζεται το ίδιο εύκολα στο Νείλο όπως στο Σηκουάνα^ κάθε φορά αλλάζουν μόνο τα ιερά. Ο καθολικός Σαρκοζί, δύο φορές χωρισμένος και ελάχιστο καιρό μετά το χωρισμό του απ’ τη Σεσιλιά, επισκέφτηκε τον Πάπα στις 26 Δεκεμβρίου. Πολλοί θα μειδίασαν ειρωνικά, βλέποντάς τον μόνο του χωρίς τη φίλη του. Ακόμα και για τον Γάλλο Καίσαρα, οι τοίχοι του Βατικανού βαραίνουν περισσότερο απ’ τους ασβεστόλιθους του Λούξορ. Είναι κάτι που η ωραία Κάρλα θα πρέπει να συνηθίσει. Γυναίκες των Γαλατών αρχηγών υπήρξαν απ’ την Ντανιέλ του Μιτεράν και την Ιωσηφίνα του Ναπολέοντα μέχρι τη Μαρία Αντουανέτα του Λουδοβίκου και την Μπονεμίνα του Μαζεστίξ. Καμιά δεν βρέθηκε στο πλευρό του άντρα της χωρίς το φόβο της απώλειας.

Η ΚΡΥΦΗ ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ

Τελικά, φαίνεται πως ακόμα κι αν δεν μίλησαν για πολιτική εκείνο το βράδυ του Νοεμβρίου, αυτή πάντα έπαιζε σημαντικό ρόλο στη ζωή της Μπρούνι. Ίσως το σημαντικότερο. Η Κάρλα γεννήθηκε στο Τορίνο, απ’ τον Αλμπέρτο Μπρούνι-Τεντέσκι, τον μεγιστάνα των ελαστικών αυτοκινήτου Pirelli (ο οποίος ανάμεσα στα πολλά ενδιαφέροντά του συνέθετε και όπερες), και την πιανίστα Μαρίζα Μπορίνι. Ήταν μόλις πέντε χρονών όταν η οικογένειά της απειλήθηκε απ’ τις Ερυθρές Ταξιαρχίες και αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την Ιταλία για το Παρίσι. Οι γονείς της την έστειλαν σε ιδιωτικό σχολείο, ενώ παράλληλα έκανε μουσική μαθαίνοντας πιάνο και κιθάρα. Στις καλοκαιρινές τους διακοπές επέστρεφαν στην κοιλάδα του Πάδου, στο εξοχικό σπίτι όπου ο συλλέκτης πατέρας της διατηρούσε αντίκες και δεχόταν επισκέπτες όπως η Μαρία Κάλας και ο Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν.

Η Μπρούνι ήταν ακόμα έφηβη όταν αποφάσισε να παρατήσει τις πολλά υποσχόμενες σπουδές αρχιτεκτονικής στη Σορβόννη για να ασχοληθεί με το μόντελινγκ. Μετά από δέκα χρόνια στις πασαρέλες, καταφεύγει σε θεραπεία για να αντιμετωπίσει την απώλεια του πατέρα της και βάζει τέλος στην καριέρα της. Αρχίζει μια νέα, ως τραγουδίστρια αυτή τη φορά. Το πρώτο της άλμπουμ είναι το φολκ «Quelqu’un m’a dit» (Κάποιος μου είπε), που μπορεί να αποδοκιμάστηκε απ’ τους κριτικούς, αλλά πούλησε δύο εκατομμύρια αντίτυπα. Πέντε χρόνια μετά, τον Ιανουάριο του 2007, κυκλοφορεί το «No promises» (Χωρίς υποσχέσεις), που μελοποιεί πάνω σε ποιήματα των Γέιτς, Έμιλι Ντίκινσον και Ντόροθι Πάρκερ.

Η προσωπική της ζωή παραμένει το ίδιο άστατη. Ζώντας με τον εκδότη Ζαν-Πολ Εντοβέν, ερωτεύεται τον γιο του, Ραφαέλ, ο οποίος ήταν παντρεμένος με τη Ζιστίν Λεβί, κόρη του φιλόσοφου Μπερνάρ-Ανρί Λεβί. Το ζευγάρι χωρίζει κι αυτό που μένει, πέρα απ’ το βάρος μιας νέας δύσκολης σχέσης για την Κάρλα, είναι το εκδικητικό μπεστ σελερ της Ζιστίν με τίτλο «Rien de grave» (Τίποτα σοβαρό) και θέμα το χωρισμό. Σ’ αυτό, η εγκαταλειμμένη σύζυγος χαρακτηρίζει την αντίζηλό της ως προσευχόμενο mantis με χαμόγελο Εξολοθρευτή. Η Κάρλα κι ο Ραφαέλ κάνουν ένα παιδί, τον Ορελιάν, και χωρίζουν. Παρόλα αυτά, εκείνη θα αρνηθεί τα προσωνύμια που της χαρίζουν αφειδώς κάποιοι κι έχουν να κάνουν με τις σχέσεις και τους χωρισμούς της. «Προτιμώ να χαρακτηριστώ κυνηγός παρά μεταχειρισμένη», θα δηλώσει. «Κυνηγός δεν είναι κακός χαρακτηρισμός για μια γυναίκα». Τον περασμένο Φεβρουάριο θα δηλώσει ότι περιστασιακά είναι μονογαμική, αλλά προτιμά την πολυγαμία και την πολυανδρία. «Η αγάπη κρατάει πολύ, αλλά ο πόθος δύο, το πολύ τρεις εβδομάδες». Δεν φοβάται να μιλήσει ανοιχτά για το σεξ. «Είναι πολύ ευχάριστο. Ένα απ’ τα πλεονεκτήματα του να μεγαλώνεις. Με το χρόνο γίνεται ολοένα και πιο αισθησιακό, πιο απολαυστικό». Οι φίλοι της μιλούν για μια καλλιεργημένη γυναίκα, από καλό σπίτι, που δεν θα προκαλούσε τέτοιες αντιδράσεις με τις επιλογές της αν δεν ήταν η φημισμένη Κάρλα Μπρούνι. Βέβαια, όπως λέει το παλιό ρητό, η γυναίκα του Καίσαρα πρέπει και να είναι και να φαίνεται τίμια. Είναι άραγε η όμορφη Κάρλα η γυναίκα του Καίσαρα ή απλώς αυτός διέκρινε στα μάτια της κάτι απ’ τα δικά του ένστικτα και εμμονές;

ΑΠΕΛΕΙΠΕΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΝ...

Εδώ κάπου αρχίζουν όλα να παίρνουν διαστάσεις μολιερικού μύθου, με τον μοναδικό τρόπο, ασφαλώς, που οι υπέροχοι Γάλλοι ξέρουν να στήνουν. 2008, Γαλλία, Παρίσι, παγκοσμιοποίηση, άνοδος των τιμών του πετρελαίου, κακοί Αμερικανοί, παλιά Ευρώπη, μετανάστευση, ευρώ, Αμελί, Παγκόσμιο Κύπελλο, σαμπάνια και μαγικός ζωμός. Αυτή τη φορά, αρχηγός των ανυπότακτων Γαλατών είναι ένας άνθρωπος που το απόγευμα της εκλογής του στο ανώτατο αξίωμα της χώρας δηλώνει περιχαρής «Αν σας άρεσε η Τζάκι Κένεντι, με τη Σεσιλιά Σαρκοζί θα ξετρελαθείτε!». Ένας σύζυγος που ανακοινώνει το χωρισμό του εν μέσω πανεθνικής απεργίας των συνδικάτων. Ένας πολιτικός που βγαίνει στην τηλεόραση και δηλώνει «δεν θέλω πλέον οι άνθρωποι να μιλούν για την ιδιωτική μου ζωή». Πόσο πράγματι διαφορετικό απ’ την αυτοκρατορική επιβολή του Μιτεράν ή, έστω, την μπουφονική θεατρικότητα του Σιράκ! Τα παλιά ρητά αρμόζουν τόσο τέλεια σε τέτοιες περιστάσεις, ώστε κανείς να διατείνεται πως, πράγματι, πίσω από κάθε μεγάλο άντρα κρύβεται μια γυναίκα. Οι Γάλλοι έχουν αρκετό χρόνο να σκεφτούν αν αυτή μπορεί να είναι μια Ιταλίδα αριστοκράτισσα που παράτησε τα πάντα για το μόντελινγκ και κατέληξε στην αγκαλιά ενός αρχοντοχωριάτη. Προς το παρόν, δηλώνουν πως ο Πρόεδρος εκθέτει υπερβολικά την ιδιωτική του ζωή και πως αυτό δεν θα ’πρεπε να γίνεται. Αν η Σεσιλιά ακολούθησε τον Νικολά στις ερήμους της Λιβύης για να απελευθερώσουν μαζί, ως άλλοι ευγενείς, τους δέσμιους νοσοκόμους που το καθεστώς είχε καταδικάσει σε θάνατο, μέχρι πού μπορεί να πάει η Κάρλα και για ποιον;

Η τέχνη και η πολιτική είναι απ’ τα πράγματα που συναντιούνται στη ζωή για να αφήσουν μεγάλες απορίες. Τα μεγάλα θέματα της Τέχνης είναι και μεγάλα θέματα της πολιτικής και αντίστροφα. Κι αυτά είναι κλασικά θέματα, όπως ο έρωτας, ο πλούτος, η εξουσία, η δύναμη, η απώλεια. Να ζει κανείς ή να μη ζει; Θέματα καθημερινά, που αφορούν τους πάντες. Όλοι, απ’ τους καλεσμένους του Marnes-la-Coquette μέχρι τους άνεργους του πιο απομακρυσμένου παριζιάνικου arrondisement, έχουν λόγο και γνώμη σ’ αυτά. Και είναι θέματα που θέλουν σεβασμό, αλλιώς επιστρέφουν στο κοινό ως κακή τέχνη και κακή πολιτική. Τότε το κοινό δεν μπορεί παρά να εκδικηθεί τους δημιουργούς για την κακή παράσταση.

Το βιβλίο της Ζιστίν Λεβί μιλάει για μια παράνομη σχέση που ξεκίνησε στην έπαυλη ενός γνωστού φιλόσοφου στο Μαρόκο, το 2002. Η κόρη του φιλόσοφου, Λουίζ, είναι μαζί με τον άντρα της, Αντριάν. Και οι δύο, έξυπνοι και φιλόδοξοι, αγαπιούνται απ’ τα εφηβικά τους χρόνια. Ο πατέρας του Αντριάν έχει έρθει για διακοπές με την Πόλά, μια σιλικονάτη μοντέλα και ροκ σταρ. Κάνει τον Αντριάν να την ερωτευτεί και τον κλέβει απ’ την αγαπημένη του. Η Ζιστίν ταυτίζεται με την ηρωίδα της. Στην έκδοση του βιβλίου, το 2004, θα πει πως ήθελε να πεθάνει μετά το χωρισμό της και πως το να γράψει το βιβλίο ήταν μια κάποια λύση για την κλονισμένη ψυχολογία της.

Η άλλη όψη του έρωτα ήταν ασφαλώς διαφορετική. Η Μπρούνι αφιέρωσε μετά από καιρό ένα τραγούδι της στον Ραφαέλ. «Μοιάζει με άγγελο, αλλά στον έρωτα είναι διάβολος. Τέσσερα σύμφωνα και τρία φωνήεντα, αυτό είναι το όνομά του, το ψιθυρίζω και κάθε γράμμα του με αναστατώνει». Σ’ αυτόν τον ιδιότυπο διαγωνισμό θεατρικότητας των συναισθημάτων, δεν μπορούμε να μη σκεφτούμε πως για τον αυθεντικό Ιούλιο Καίσαρα έχει γράψει ένας Σαίξπηρ κι όχι τα έντυπα του Μέρντοχ. Ίσως τίποτα δεν είναι τυχαίο σ’ αυτή τη ζωή. Και αυτή της Κάρλα Μπρούνι είναι πράγματι μυθιστορηματική, σχεδόν εκπληκτική. Αλλά τα πρώτα κεφάλαια της σχέσης της με τον Νικολά Σαρκοζί γράφτηκαν στη βίλα ενός διαφημιστή που έγινε πασίγνωστος στη Γαλλία το 1979, με το μπεστ σέλερ «Dites pas à ma mère que je suis dans la publicité… elle me croit pianiste dans un bordel» («Μην πεις στη μαμά μου ότι είμαι διαφημιστής… νομίζει ότι παίζω πιάνο σε μπουρδέλο!»). Έχοντας περπατήσει στον κόσμο της μόδας, η Μπρούνι σίγουρα δεν αγνοεί τη διαφορά τού τι σημαίνει να είσαι και τι να φαίνεσαι. Οι άνθρωποι πάντα πίστευαν πως η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Ας ευχηθούμε όλοι το τέλος αυτής της ερωτικής περιπέτειας να μη θυμίζει τίποτα απ’ «...την Αλεξάνδρεια που χάνεις..» του Καβάφη. Αν ποτέ γραφτεί ένα παραμύθι για την Κάρλα και τον Νικολά που έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα, η όμορφη Ιταλίδα μπορεί να είναι σίγουρη πως πιο ευτυχισμένη γυναίκα Γάλλου αρχηγού υπήρξε η Μπονεμίνα. Ή, τουλάχιστον, η πιο αξιαγάπητη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: